برای "آمنه"ی بینایی بخش که بیناییش را گرفتند، اما بینایی هیچ کس را نگرفت

امروز، در کشور ِ کینه –که وایِ جغدِ اهریمن ِ مرگ، از پگاه تا شامگاه فرو می بارد و کفن ِ مرگ بر کالبدِ
جان می پوشاند- فرشته ی زندگی بر پیکر آدمی که از مهر تهی و لبریز از کینه بود، گَردِ زندگی و 
بینایی پاشید.

دو چشمش نمی بیند اما همه ی کاینات نظاره گر بینایی بخشی او بود.

امروز، زمان ایستاد، اهورای زندگی آمد و اهریمن مرگ گریخت.